Guðsélof...að þetta var sú síðasta!

Varúð! Innihald er neikvætt og pirrað.

Vinir nær og fjær.

Prísið ykkur sæl með þá vitneskju innanborðs að síðastliðið laugardagskvöld var síðasta sýningin á Michael Jackson Tribute sýningunni á Broadway.

Hluti af stemningunni í kringum hvaða sýningu sem er verður að myndast af því að horfa á sviðið og umgjörðina þar.

Á þessari sýningu sem hófst klukkan 22 átti að koma manni í MJ fíling. Hvernig er það hægt? Með því að líkja sem mest eftir listamanninum og skapa stemningu?

Forrétturinn kom á borðið kl. 19. Rækjusúpa.

Sviðið var bara eitthvað gólf. Þetta er ferningur í miðjum salnum. Ekkert, ekkert, ekkert sem gerir það eitthvað spes.

Jú gott ef það sást ekki einn hvítur skermur eða tveir sem dansarar stóðu í þegar eitt lagið var sungið. En annars semsagt ekkert, ekkert, ekkert, nema söngvararnir og dansararnir til að skapa stemninguna með lögunum.

Einn af söngvurunum heitir Edgar Smári. Ég býst við að hann teljist seint vera kynþokkafullur... að minnsta kosti miðað við þessa sýningu og ég vorkenndi honum bara. Honum fannst greinilega mjöööög óþægilegt að standa á sviði, eiga að vera sexí og syngja lög eins og "Who's baaaad?!" Í millispilaköflunum snéri hann rassi í áhorfendur, horfði á hljómsveitina semsagt og sló taktinn með hnénu. Újé.

Aðalrétturinn kom á borðið klukkan 20:30. Lambalund.

Hinn íslenski söngvarinn, Arnar að nafni, var með MJ lúkkið á hreinu. Arnar er pínuþybbinn (tja við hliðina á Edgar Smára) en allt í lagi með það. Hann fór bara í allt of stuttar og þröngar buxur. Var í geðveikt þykkum, hvítum körfuboltasokkum og krumpaði þá um ökklana. Var með eitt hvítt leggings á handleggnum... hitt hafði greinilega dottið niður í buxurnar hans að framan. Tölum ekki meira um það. Súpersexy er ekki eitt af því sem mér datt í hug þegar ég horfði á hann.

Dansdömurnar voru ekki á góðum launum í þessari sýningu. Það var ekki eitt heilt par af sokkabuxum að sjá. Gat hér og þar. Við erum ekki að tala um þær sem voru notaðar í Thriller atriðinu. Þær voru aldrei í takt og þetta var bara pínlegt að horfa á.

Enginn karlmaður dansaði í þessu sjóvi. Ok, síðan hvenær er nóg að setja á sig skeifu til að áhorfendum finnist kvenkynsdansari vera karlkynsdansari? Nei bara spyr.

Eftirrétturinn kom kl. 21:45. Ísflís, kökuflís, ostakökuflís.

Thriller atriðið. Eigum við að ræða það?

Það er ekki nóg að veifa beinstífum handleggjum til að salnum finnist hann horfa á kirkjugarð, uppvakninga og almennt lifa sig inn í Thriller.

Það þarf að vera til staðar...ummm... eitthvað eins og.... einn eða tveir legsteinar?

Fólk málað eins og það sé uppvakningar? Draugalegt umhverfi? Ekki bara reykslæða á sviðinu, stífir handleggir og allir bara eins og þeir séu á leiðinni út í búð (í venjulegum fötum og ómálað).

Ég meina, fólk er að kaupa sig inn á eitthvað flott. 

 

Það eina sem var gott við þessa sýningu var unglingsstelpa sem söng eins og MJ á 9. ári og útlenski dökki söngvarinn sem tók eitt moonwalk spor og söng alveg þokkalega miðað við það að vera MJ eftirherma á Íslandi. Spáið í því hvað sýningin var léleg þegar maður grætur af gleði yfir einu dansspori.

En þegar svona ung stelpa syngur í ástardúett með téðum útlenskum söngvara þá er það ekkert annað en pínlegt þegar þau standa beinstíf við hlið hvors annars og syngja "I just can't stop loving you" án þess að líta á hvort annað fyrr en á síðustu tónunum. Úff.

 

 

 

 

 

 

 

 

Það ætti að rasskella sýningarstjórann, dansstjórann og þann sem datt þetta rugl í hug.

Óverandát.

Að færast á hærra plan

Finnst ykkur Eiginmaðurinn hafi færst á hærra plan í fuglafóðringum?

Nei bara spyr...

Jólagjöfin hans frá mömmu minni var þetta fína fuglarestaurant.

Járnstöng með alls konar krókum og böndum til að hengja á góðgæti.

Hann hakkar nú saman brauð, fitu (stundum lýsi), fræ, epli og ýmislegt gott handa litlu kvúttlegu sætu spörfuglunum og setur í matardiskana þeirra.

 

-Gvuuuð hvað þú ert duglegur 'skan, sagði ég við hann.

-Já það er svo gott að blanda þessu svona saman í blendernum. Þá er svo auðvelt að smyrja þessu á diskana þeirra.

Það blésu gufustrókarnir út úr eyrunum á yours truly þegar hún sagði, -Með fína KitchenAid blendernum mínum?!!!!!

Það er eins gott að þessar fuglsdruslur kunni að meta áferðina á matnum sem er blandaður í Rándýra.  Blendernum. Mínum.

Oj.

Morgunmúffur Hjólínu

Í tilefni af megrun minni hef ég ákveðið að deila með ykkur heimsins bestu morgunmúffum. Tilgangurinn er að fita ykkur svo ég geti fyrirhafnarlítið virst mjórri... eða þannig... því ég minni á þessa mynd.

 

 

 

 

 

 

 

Ekkert hefur breyst... enn jafnmargar undirhökur... nema ég græt af harðsperrum í dag.

Ennþá með bumbu. Mikið af harðsperrum.

Já, uppskriftin. Hér er hún.

Good Morning Muffins staðfærð eftir upprunalegri uppskrift Ree Drummond

Í góða skál seturðu eftirfarandi:

4 bollar hveiti

1/2 bolli sykur

2 matskeiðar (ekki te-) lyftiduft

1/2 bolli smjör skorið smátt (helst búið að standa og er við stofuhita)

Blanda í annarri skál fyrst, trúðu mér... það er betra að gera þetta svona:

2 bollar appelsínumarmelaði (ekkert fínt marmelaði, þetta í stóru bláu plastdollunum)

1 bolli appelsínudjús

1 tsk vanilludropar

2 egg

Hella varlega saman við þurrefnin í hinni skálinni og ekki hræra oftar en 10 hringi með þeytaranum (égveit égveit... hljómar asnalega en þær verða léttari í sér ef þú hrærir ekki of mikið)

Setja í múffuform. Gera eins og ég. Kaupa silicon múffuform í Hagkaup. Misskilja verðið og fá 8 stykki á 199 krónur í stað 1.099. Ég keypti sko 6 pakka og græddi því rúmlega 5 þúsund kall á þessum skemmtilega verðmerkingaleik sem búðin stóð fyrir.

Mig minnir að ég hafi fengið 24 múffur úr þessum skammti. Þú bara prófar þig áfram. Fer allt eftir múffuformunum sem eru notuð þ.e.a.s. stærðinni.

Bráðnauðsynlegt ofan á hverja múffu:

Hræra saman 3/4 bolli sykur + 1 teskeið kanill + 1 teskeið malaður negull + 1/4 tsk salt.

Setja eina kúfulla teskeið ofan á hverja múffu áður en þær fara inn í ofninn.

Ofninn í 190 gráður og baka í 20 til 22 mínútur.

Takið úr formunum (nema þú notir pappírsform) og látið kólna.

Borða.

P.s. Ég bjó þær til deginum áður en ég hélt boð og hitaði þær upp í nokkrar mínútur þegar gestirnir komu. Virkaði vel. Þær kláruðust. Semsagt þrælgóðar.

Jamms og já

Mig langar að losna við bumbuna.

Helst milli kl. 00:30 - 07 alla daga, þegar ég er sofandi.

Ég er því í baráttu við sjálfa mig.

Heilinn segir, -nei nei nei! ekki fara í ræktina!

Bumban segir, -jú jú jú, hugsaðu um heilsuna.

Spurning hvort þeirra hefur vinninginn?

Huggó í sumó

Það var voða huggó í sumó.

Við fórum í smá túristaleik.

Skoðuðum Gullfoss og Geysi.

Hér er mynd af svæðinu við Geysi.

Gullfoss var svo geggjaðslega flottur að það gleymdist að taka myndir. Trúðu mér bara. Það var geeeeeeggjaðslega flott að sjá fossinn í klakaböndum.

Síðan var rennt við í Kerið.

Við rétt náðum síðustu sólargeislunum til að skoða okkur um.

 

 

 

Svo tóku við alveg bráðnauðsynleg húsverk.

Svosem eins og skrælingar.

Og þrif.

 

 

 

Á heitapottinum.

 

 

 

 

 

 

Kvenfólkið og allir undir tvítugu tjilluðu á meðan.

 Morgunmatur að venju næsta dag.

 

 

 

 

 

Það var hreint ótrúlegt hvað sumir voru þreyttir þann dag... eða daginn eftir... hóhumm...nefni engin nöfn...skoðaðu bara myndina af fólkinu á brúnni.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tékklisti dagsins í dag

Ójá, allt er klárt.

Hlý föt - tékk

Kuldaskór - tékk

Sundföt - tékk

Perúdó - tékk

Cluedo - tékk

Scotland Yard - tékk

Sequence - tékk

Hvað heldurðu að Eiginmaðurinn, Yngrisonur og ég séum að fara að gera?

Einmitt. Gista í bústað yfir nótt. Gestir hjá mömmu og Englendingunum. Jessssss.....

Stjörnur. Norðurljós. Heitur pottur. Vöðvaslakandi drykkur. Skemmtilegur félagsskapur og geeeeeðveikislega skemmtileg spil. Það er sko lífið.

Gleðilegt ár 2010

Kæri bloggvinir nær og fjær. Ég óska ykkur gleðilegs og gæfuríks árs.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Metfé

Ég er nú "algjört metfé" eins og sagt er í minni fjölskyldu.

Fyrri metfés-saga

Ég er semsagt að leita dyrum og dyngjum að jólagjöfinni sem Obróður langar svo í. The God Delusion eftir Richard Dawkins.

Hver annar en ég fer inn í kristilega bókabúð (Kaffihúsið Glætan) og spyr hvort að þau séu að selja bókina "The God Delusion" eftir Richard Dawkins?

Höfundur The God Delusion heldur því fram að það sé nánast öruggt að engin yfirnáttúruleg vera að nafni Guð sé til. Delusion þýðir hugarórar eða ímyndun.

Svarið sem ég fékk var, -Nei, við erum sko kristileg bókabúð.  Jeremías minn.....

Seinni metfés-saga

Hjólina bónusdama er að spara. Það þýðir engar-ferðir-á-snyrtistofuna-þegar-þú-getur-gert-það-sjálf. Semsagt, heima-kantskurður með vax-lengjum sem þú hitar sjálf í lófanum.

Ég geri hlé hér og bendi á að á snyrtistofum er vaxið hitað í potti til að ná réttu hitastigi. Hefði það átt að segja Bónusdömunni eitthvað að ætlast var til að hún hitaði vaxrenningana í lófa sér?

Ræmurnar voru lagðar á réttan stað. Ááááááá....i en sko! Það tókst vel til vinstra megin. Jesssss!Lagt var á hægra læri tveir renningar.

Tveir ég endurtek. Á hægra læri, ofarlega, hugsanlega inná skóglendið fyrir miðju.

Hvað gerðist?

Tja, við skulum segja það að það er dálítill Picasso-á-slysadeildinni stíll á þessu þetta árið.

Það væri náttúrulega bara mín heppni að lenda á slysó núna.

-Hvað kom fyrir þessa konu?

-Varð hún fyrir árás á hægra læri?

-Hún er öll marin í hægri nára!

-Og hvað er þetta með að vera hárlaus öðru megin? Ætli árásarmaðurinn hafi verið vopnaður rakhníf?

 

Kvútt!

Kvúttípúttið Korbininan. Hver er sætastur?

Jú, það snjóar í Austurríki. Ekki á Íslandi. Í Austurríki.

Tíhíhí... eru ekki allir komnir í jólastuð?

Kannski ekki Jack Bauer? Smellið á nafnið hans og tékkið á klippunni... ef þið þorið...